خط انتقال اتيلن غرب

انتقال اتيلن برای پروژه پتروشیمی ممسنی از طريق خط لوله انجام مي‌شود. هر چند انتقال اتيلن توسط خط لوله در ايران تاكنون تجربه نشده و اين پروژه براي اولين بار اجرا میشود. اما اين تجربه در ساير كشورها، از جمله آلمان، انگلستان، ايالات متحده  و كانادا و قطر وجود دارد. به منظور انتقال اتيلن مورد نياز طرح‌هاي پتروشيمي‌از منطقه ويژه اقتصادي پارس و بندر امام، يك خط لوله به طول2700 کیلومتراحداث میشود. اين خط لوله با قطر24 اينچ از منطقه ويژه اقتصادي پارس شروع مي‌گردد. خط لوله اتيلن مورد نياز طرح تولیدپلي اتيلن‌ سنگين ممسني، با طي يك انشعاب از خط لوله اصلی به شهر نورآباد ممسني در استان فارس منتقل مي‌شود. در منطقه گچساران يك واحد توليد اتيلن محصول خود را به خط لوله اصلي منتصل مي‌نمايد. مسير خط لوله پس از گذر از خرم آباد، كرمانشاه و سنندج ادامه يافته و به شهرستان مياندوآب ختم مي‌شود. در هر يك از استان‌هاي خوزستان ، لرستان، فارس ، چهارمحال و بختياري كهگيلويه و بوير احمد ، كرمانشاه ،کردستان و آذربايجان غربي ، اتيلن مورد نياز طرحهای پتروشيمي ‌توسط يك انشعاب از خط لوله اصلی تامين مي‌شود

مشخصات خط لوله اتیلن غرب:

طول : 2700كيلومتر
قطر : ابتدا 24اينچ و در انتها 12اينچ
ظرفيت: 3 ميليون تن در سال
فشار طراحي : 100 بار  
تعداد ايستگاه كمپرسور : 8
تعداد ايستگاه اندازه‌گيري : 9 
تعداد شيرهاي مهاركننده : 51 
مجهز به سيستم مخابراتي براساس فيبر نوري

 

مهندسی اصولي توسط كنسرسيومي مشترک از دو شركت آلماني و ايراني انجام شده است. پيش‌بيني مي‌شودكه طرح خط لوله در پایان  سال 1388 تكميل و راه‌اندازي شود. كليه هزينه احداث خط لوله توسط دولت تامين مي‌شود و بنابراین سرمايه‌گذار طرح‌هاي پتروشيمي در استان‌هاي مورد نظر از جمله طرح پتروشیمی ممسني  بار مالی نخواهد داشت. براي تامين اتيلن مورد نياز پيش‌بيني شده است كه اتان حاصل از پالايشگاه‌هاي گاز طرح توسعه ميدان گازي پارس جنوبي در يك واحد الفين به اتيلن تبديل گردد و توسط خط لوله منقل شود.  به اين ترتيب هزينه‌هاي مربوط به حمل و نقل اتيلن در طرح پتروشیمی ممسنی وجود ندارد.

شرکتهای پتروشیمی  منطقه دنا

شرکتهای پتروشیمی ممسنی ،  گچساران ، دهدشت و چهار محال و بختیاری و بروجن در سال 1386 از شرکت پتروشیمی باختر جدا شدند  از عوامل اصلی جدا شدن این شرکتها که موسوم به شرکتهای منطقه دنا می باشند می توان  به موارد زیر اشاره کرد :

اضافه شدن پروژه های مصوبه هیئت دولت و در نتیجه نیاز به سرمایه گذاری بیشتر از طرف سهامداران

عدم امکان فاینانس از بانک های خارجی و در نتیجه لغو قراردادها  

رکود بازار بورس و سایر دلایل عدم همکار یسهامداران دررابطه با تامین ریال تعهد شده ، و تثغییر کاربری گچساران

در این راستا ابتدا پتروشیمی ممسنی و سپس پروژه های گچساران ، دهدشت و چهار محال بختیاری(بروجن) ( به طور رسمی از تاریخ 27/9/1386 و عملاً‌از تاریخ 1/11/1386  از زیر مجموعه باختر جدا شدند  به این ترتیب نیاز به سرمایه گذاری از طرف سهامداران کاهش یافت و بخشی از نگرانی های این شرکتها مرتفع گردید . تقریباً همزمان با جدایی طرح های مذکور از پتروشیمی باختر، طرح پتروشیمی کازرون نیز از خط مرکزی اتیلن غرب که به تازگی مورد تصویب قرار گرفته بود به طرح های اتیلن غرب اضافه شد و مجموع این طرح ها تحت عنوان پروژه های گروه منطقه دنا معرفی شدند ومقرر شد هماهنگی های خود را با  مدیریت طرح ها ی شرکت ملی صنایع پتروشیمی انجام دهند  تا پس از ثبت شرکتها به صورت شرکت سهامی عام و با پذیره نویسی و تامین بخشی از نقدینگی توسط مردم به کار خود ادامه دهند.